Opslag van materialen

GDN_opslag-van-materialen_20161221.png

De ondergrond kan worden benut voor de opslag van materialen. Dit kan in de poriën van gesteenten of in reservoirs die zijn aangelegd of gevormd bij de winning van delfstoffen. In de Nederlandse ondergrond zijn dat aquifers, kleilagen, zoutcavernes en lege olie- of gasvelden. De opslag van materialen kan permanent zijn of tijdelijk (bijvoorbeeld buffering).

Lege olie- en gasvelden

Olie- en gasvelden hebben bewezen dat ze miljoenen jaren lang materialen kunnen opslaan. De opslagcapaciteit zit in de poriën van het gesteente en is zo groot als het gewonnen olie- of gasvolume.

Zoutcavernes

Zoutcavernes zijn holtes die ontstaan zijn door de winning van zout. Deze cavernes zijn met name geschikt voor opslag met een beperkt volume of waar een grote injectiecapaciteit vereist is. De opslag van buffervoorraden gas en olie vindt tegenwoordig plaats in enkele zoutcavernes.

Kleilagen

Kleilagen zijn, afhankelijk van hun precieze samenstelling en het voorkomen van breuken, een goed afsluitend materiaal. Om de kleilagen voor opslag te gebruiken moet hierin holtes worden aangelegd. De opslagruimte in kleilagen zal daarom naar verwachting een beperkter volume hebben dan olievelden, gasvelden en zoutcavernes.

Opslag CO2

De regering stimuleert experimenten voor CO2-opslag in de bodem onder de Noordzee. Door ondergrondse opslag van CO2 worden CO2 emissies naar de lucht verminderd. Vanwege de aangetoonde geschiktheid als reservoir, de diepteligging en het beschikbare opslagvolume komen lege gasvelden onder de Noordzee in aanmerking voor opslag. Er zijn geen plannen voor CO2 opslag onder land.

Meer weten?

Op NLOG.nl kunt u meer lezen over de vergunningen en het beleid met betrekking tot de opslag van materialen in de ondergrond van Nederland. Of probeer de ‘Gratis app; Vulkanisme en CO2 in de Eifel’ voor je smartphone.